ชิงช้า ....ได้พร้าเล่มงาม

ผมเพิ่งกลับจากญี่ปุ่น ที่ที่ผมไปมาถึง 3 ครั้งในรอบปี ด้วยหลงเสน่ห์ มนต์เมืองที่อากาศดี อาหารอร่อย วัฒนธรรม วัดวา ศาลเจ้า ถูกจริตกัน ในอีกแง่มุมที่แห่งนี้ก็มีกลิ่นตะวันตกและเทคโนโลยี จึงเป็น ‘ฟิวชั่นส์’ ที่ลงตัว สะกดผมได้อยู่หมัด

ครั้งหลังนี้ผมมีโอกาสขึ้นไปบนชิงช้าสวรรค์ยักษ์ ที่เรียกว่า ‘Tempozan Ferris Wheel’ ในโอซาก้า แบบไม่ได้ตั้งใจ แต่แล้ว…วินาทีที่กระเช้าค่อยๆ ไต่ระดับ จนถึงจุดสูงสุด แบบตั้งฉากกับพื้นถนน ผมเองก็เกิดความสุขอย่างบอกไม่ถูก ด้วยใจที่ค่อยๆ สงบ ที่สำคัญผมได้เปิดความคิด ด้วยสายตาที่ทอดยาวออกไปเบื้องหน้า แบบไม่ต้องรีบร้อน ประมาณ 5 นาที ที่ผมอยู่บนนั้น ผมรู้สึกได้ถึงชีวิตที่ไม่ต้องเร่งรีบ ไม่ต้องดิ้นรน ไม่ต้องไขว่คว้า และไม่ต้องแข่งขันกับใคร

นี่แหละมั้ง…เลยทำให้ทั้งโลกพลิกมุมคิด หันมาใส่ใจชีวิตแบบ ‘สโลว์ไลฟ์’ ให้คนรู้จักคุณค่าของความช้า สอนไม่ให้เราสร้างกรอบ เร่งเร้า บีบคั้นตัวเอง ที่สำคัญ มีสติกำกับในทุกการคิด ทำ พูด และอยู่กับปัจจุบันขณะให้มากที่สุด

ในบริบทของเงินๆ ทองๆ ผมว่าในบางครั้งเราก็สามารถเลือกทำชีวิตให้ช้าลงได้ ลดวิถีบริโภคนิยมบ้าง ไม่วิ่งตามกระแส ไม่เร่งตามเทคโนโลยี ไม่เดินตามแฟชั่นแบบไม่จำเป็น

โปรแกรมชีวิตที่ดี…ต้องทิ้งช่วงจังหวะให้หายใจ ได้ผ่อนคลายลง

หากอยากได้อะไรก็ไม่ต้องรีบ ใช้วิธีจดในไดอารี่ ชะลอการซื้อก่อน

ฟังดูอาจเป็นเรื่องเหลือเชื่อ… เพราะเมื่อเราจดไปเรื่อยๆ สักพักเมื่อเงินเดือนออก ก็หยิบที่จดมาทบทวน น่าอัศจรรย์มาก บางอย่างความอยากหมดไปดื้อๆ หรือของบางชิ้นก็ตกสมัยไปแล้ว หรือเอาจริงๆ สิ่งที่อยากได้ อยากซื้อ อาจลดลงกว่าครึ่ง ช่วยให้เราออมเงินได้อีกทาง

การปรับชีวิตแบบไม่ติดบริโภคนิยม ยังช่วยให้เราลดความเร่ง ทอนความเร็วได้ด้วย เพราะทันทีที่ทัศนคติเปลี่ยน เราเองก็ไม่ต้องแข่งขัน ไม่เอาสปีดการหาเงินเป็นที่ตั้ง แต่หันมาเน้นความสุขแบบธรรมดาๆ มากขึ้น ในอีกด้านหนึ่ง ใครที่เพิ่งเริ่มออมใหม่ๆ ก็อย่าเพิ่งเร่ง ด่วนบังคับ และขึงขังแบบเอาเป็นเอาตาย ปรัชญาของการออมคือเรื่องของวินัย และความคงเส้นคงวามากกว่า

เพื่อนผมคนหนึ่ง เก็บแบบขวาจัด สุดโต่ง แล้วก็เลิกกลางครัน เพราะเครียด และไม่สนุก หากเป็นคนชอบลงทุน กล้าได้กล้าเสีย แบบใจเร็วด่วนได้ จะลองเดินความคิดให้ช้าลง ดูความผันผวนของตลาด ระแวดระวังปัจจัยต่างๆ ก็จะดีไม่น้อย เพราะยิ่งในปีนี้ ผมว่าความไม่แน่นอน คือความแน่นอนที่สุด …เรายิ่งต้องช้าๆ ไม่รีบ แต่กระนั้น ก็อย่าตีความคำว่า ‘สโลว์ไลฟ์’ แบบผิดๆ ชนิดที่ว่า ช้าๆ แบบไม่ทำอะไร ไม่แยแส ไม่ทำงาน ไม่หาเงิน ปล่อยชีวิตไปตามยถากรรม เพราะนั่นก็คือ วิธีคิดที่ทำร้ายตัวเองเช่นเดียวกัน

ถ้ามีโอกาสไปญี่ปุ่น หรือที่ไหน ที่มีชิงช้าใหญ่ๆ ลองให้เวลากับมันดูสักครั้งนะครับ… สโลว์ไลฟ์ ให้อะไรบางอย่างกับคุณ… ผมเชื่อของผมเช่นนั้นครับ

ชัยพล กฤตยาวาณิชย์ : ผู้ช่วยประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ธุรกิจบัตรเครดิต ‘KTC’ บริษัท บัตรกรุงไทย จำกัด (มหาชน)

MARKETING

Rich-onomics

เรื่องอื่นๆในหมวดนี้






b11e2f9390f1cc619597fccfe938f52d